Tot en met.....

Die nachtdiensten gaan me niet "in de kouwe kleren zitten". Geen idee waar die uitdrukking vandaan komt. Googelen!

Het gaat me niet in de koude (of kouwe) kleren zitten betekent dat iets je niet onberoerd laat: het grijpt je aan, je bent erdoor geraakt (en je moet er echt even van bijkomen).

In deze uitdrukking zit een tegenstelling verborgen: de bovenkleren (die kouder zijn) en datgene wat eronder zit. Volgens sommige spreekwoordenboeken is dat de warme huid (of zelfs: het hart). Volgens andere is dat het ondergoed. Met koude kleren werd in elk geval de bovenkleding bedoeld (truien, rokken, broeken, enz.). Als iets hier doorheen wist te dringen, drong het daarmee ook door tot je ondergoed of zelfs je huid of hart. Het gaat me niet in de koude kleren zitten betekent dus letterlijk: ‘de invloed hiervan blijft niet beperkt tot mijn ‘buitenlaag’, maar dringt dieper door’. Carolus Tuinman schrijft in zijn spreekwoordenboek (1726): “Dat gaat niet in de kleêren zitten: want dat raakt het herte [hart].”

Dat weten we dus ook weer! Voor mij betekende het: ik moet er echt even van bijkomen. Volgende dag is nog het meest vermoeiend....

Zaterdag ook weer redelijk vroeg op voor de themabijeenkomst van de Luisterlijn. Het thema was: zelfbeschadiging. Wat een veelomvattend thema en wat werd alles mooi verwoord door de spreekster Irene Campfens.

= Zelfbeschadiging =

Zelfbeschadiging is het bewust en onbewust toebrengen van letsel aan het eigen lichaam, zonder de intentie te hebben het leven te willen beëindigen.

De term ‘zelfbeschadiging’ is de vertaling van het Engelse ‘self-harm’ en omvat alle gedragingen die verwondingen/letsel aan de eigen huid of het lichaam toebrengen zonder de intentie te hebben het leven te willen beëindigen. Zoals snijden, branden, krassen, krabben, haren trekken, hoofdbonken, voorwerpen in het lichaam brengen of schadelijke stoffen innemen.

Er zijn een hoop andere termen in omloop, denk aan ‘zelfverwonding’, ‘auto-agressie’ en ‘automutilatie’. Het begrip zelfbeschadiging omvat al deze variaties en biedt, in de visie van de Landelijke Stichting Zelfbeschadiging, de meest waardevrije beschrijving, onder andere omdat het niet per definitie opzettelijk of agressief gedrag veronderstelt.

Zelfbeschadiging komt vaker voor dan je denkt. Angst en schaamte kunnen ertoe leiden dat mensen hun zelfbeschadiging vaak geheim houden.

Zelfbeschadiging is een uiting van psychische pijn, boosheid of verdriet. De handeling is op de persoon zelf gericht en niet op anderen. In tegenstelling tot wat veel mensen denken is het niet zo dat mensen die zichzelf beschadigen geen pijn voelen. Ze voelen wel degelijk pijn, maar het moment waarop kan verschillen. Ook is het niet zo dat mensen die zichzelf beschadigen gek zijn, een gevaar voor anderen vormen of per definitie hun leven willen beëindigen.

Dit was een klein gedeelte van de bijeenkomst. We kregen ook tips om voor de Luisterlijn te gebruiken. Veel erover van gedachten gewisseld: sowieso erg inspirerend! Heerlijke lunch gehad..

Zaterdag kwam er ook een pakket met een bestelling/koop van/op Vinted. Ben er erg blij mee. Het kleurblok is natuurlijk voor Mia 😉.

Zondag ons oude, vertrouwde stekkie weer opgezocht:

Jaap had al heel wat schoongemaakt en opgeruimd. 's Middags heb ik 1 slaapkamer en badkamer schoongemaakt. Samen met Saar gaan wandelen, even met buurman Peter gepraat, ijsje op de camping gegeten en weer naar Deventer vertrokken.

's Avonds naar die gekke, spannende wedstrijd Spanje - Nederland gekeken.....af en toe bloedstollend....

Maandag eerst online een module van de Luisterlijn gevolgd. Het onderwerp was de luister thermometer: over "warm " of "koud" luisteren. Het is goed om dat bij jezelf te kunnen herkennen.

Daarna gaan bridgen. Dat loopt de laatste tijd veel minder goed dan we hoopten....stug door oefenen maar....

Dinsdag ging Jaap naar de camping en kwam op tijd naar huis, want ik moest om zes uur al naar Arnhem. Sleutel van de school (waarin we repeteren) ophalen en dan om zeven uur vergaderen met bestuur en om acht uur zingen. In de pauze nog gezongen voor Marja, de dirigente, en voor Lenie: allebei jarig! Om kwart voor elf was ik weer thuis.

Jaap ging dinsdag eerst naar Hornbach in Apeldoorn: plantenbakken voor de camping kopen. Om daarna door te rijden naar de camping. Kon ik thuis van allerlei klusjes doen.

Woensdag: Eline is jarig! Veertig geworden: wat gaat de tijd toch snel.....

Ook vandaag ging Jaap op de camping werken. Het dak van de veranda is nu helemaal schoon. Kon ik thuis "de boel aan kant maken" en een beetje voorjaars- /paassfeer aanbrengen.

Donderdag cadeautje voor Astrid gaan halen🤭...en 's Middags naar Bathmen naar de kapper gefietst. Wat een heerlijk weer!🌞

Donderdagavond 4 uurs beldienst tot kwart over elf, vast wat kleding inpakken en morgen naar de camping.