24 juni

De dag begon zo fris...maar wat werd het later op de dag weer broeierig.....wilde om 9 uur vanmorgen gaan zwemmen, toch maar niet gedaan. Was een beetje lui en wilde rustig aan doen.

Koffie gedronken en Keer op Keer gespeeld. Oh...wat is dat spel verslavend. Na het wandelen met Saar een boterham gegeten en wat gedronken en daarna op de fiets gestapt. Ik had een route uitgezocht in de fiets netwerkapp:

Een rondje rond Epe....echt hele mooie route, veel gezien....en wat werkt die app goed. Als ik een route uitgezet heb, nemen we die over op speciale briefjes, die je weer op je stuur kunt bevestigen. Zó handig, weet je altijd welk volgende knooppunt je kunt zoeken.

Zo mooi, stuk langs het kanaal gefietst.

Op de foto hiernaast moesten we even stoppen. Opeens voelde ik iets warms langs m'n been, ter hoogte van m'n knie, glijden: wat was dat nou? Zag het ineens op het display van de fiets en ..... op m'n been dus: gatverdamme, een flinke poepklots van een vogel. Wat baalde ik....gelukkig had Jaap papieren zakdoekjes bij zich en kon het goed afgeveegd worden. Wat smerig, zeg....heb ik weer ..🥴 maar aan de andere kant is het zo, dat vogelpoep geluk brengt als 't goed is....nou, dat is dan weer mooi meegenomen......

Uiteindelijk kwamen we in het centrum van Epe en daar kleine boodschapjes gehaald. Zin in een ijsje hebben wij altijd, dus Jaap ging een overheerlijk softijsje (vind ik het allerlekkerst!) kopen. Ondertussen ging ik met Saar op een bankje zitten. Raakte met een mevrouw met een rollator aan de praat; ze vertelde me haar hele levensverhaal én nog meer. Ik vroeg of ze ook een ijsje wilde, maar dat wilde ze niet. Al vertellen de (en ik luisterende) dacht ik: het zou zo een verhaal van de Luisterlijn kunnen zijn: gezellig babbelen (niet dat ze allemaal gezellig zijn, natuurlijk...). Ze vond het zó fijn en aan 't eind zei ze: "Misschien zien we elkaar nog wel eens vaker: ik vond het zó fijn om met u te praten..." Fijn, om te horen en ik begin zo langzamerhand te geloven dat ik zulke verhalen van mensen aantrek...voel me daardoor best gevleid.....

Maar aan alles komt een end en we gingen weer op huis aan, de camping dan ....

Lekker lang buiten zitten en gezellig licht aan....

Wijntje erbij: wat wil een mens nog meer???? Nou, ik wil toch wel graag binnenkort weer eens naar mijn moeder en ga daar es naar op zoek. Morgen wel naar Arnhem, maar niet naar mijn moeder. Naar Dudok: lunchen met de gastric bypass club. Jaap brengt mij naar Apeldoorn en gaat dan door naar Deventer, naar huis. Ik rijd met Irene mee naar Arnhem. En terug doen we 't andersom....