26 februari

Het blijven hele gekke dagen voor ons. En......niet alleen voor ons. Gisteravond was het haakwerk af en vanmorgen, onder het genot van verschillende kopjes koffie, de draadjes weggewerkt en het werk onder de strijkbout met natte theedoek gelegd.

Gisteravond was ik zó moe, dat ik geen puf meer had om nog wat in m'n blog te schrijven.

Ook keren onze gedachten vaak naar Leo. Het maakt ook dat we zelf meer praten wat wíj willen na overlijden. Altijd goed om dat eens door te spreken, je weet nooit.....hopen het uiteraard nog lang niet zelf mee te maken, maar het is fijner om van te voren te weten wat iemands wensen zijn.

Vanmiddag maar even naar Arnhem, naar mijn moeder gereden. Omdat we pas om zes uur weer terug in Deventer waren, gingen we rechtstreeks naar de Chinees om twee loempia's te halen. Toen Jaap het besteld had, kwam hij terug naar de auto: wachttijd half uur tot drie kwartier!!! Mijn hemel: had dus tijd om de blog vast te schrijven. Zo zie je maar: elk nadeel heb z'n voordeel 😉.

En de baby geniet nog altijd van dat fijne plekje bij zijn of haar moeder......maar zal toch zo langzamerhand ook wel graag bij zijn/haar vader willen zijn......



Reacties

Populaire posts van deze blog

Tot en met......20 september

Tot en met 25 januari....

Tot en met......13 januari