17 januari

Wat een heerlijke dag..... vanmorgen dus weinig van de gladheid gemerkt. Één bruggetje was beetje glad: dus voorzichtig gelopen....ben tenslotte al oude vrouw😉. (😝) Zonder gekheid: heb genoten van het heerlijke, heldere weer. Je kon voelen dat de zon al wat kracht had....

Dus....vanmiddag samen met Saar gewandeld en daarna vertrok ik richting Wageningen om de WasGij puzzel op te halen. Dat viel niet echt mee: op de A50 van Loenen tot aan Arnhem in de file.....balen....

Eenmaal in Wageningen kon ik het adres niet direct vinden. Na veel vijven en zessen gevonden en ben blij met de puzzel. Richting mijn moeder gereden en veel moois onderweg gezien; ik reed immers langs mijn geboortedorp Renkum😉.

Bij mijn moeder gegeten. Kattenbak schoongemaakt, bijgekletst, koffie gedronken....

En toen naar het koor. Van de mezzo-sopranen was ik,helaas, de enige. Er waren zes zieken/afwezigen. Maar wel twee nieuwe leden, waarvan er één een collega van mijn ("oude") school is. Ik dacht al: " Waar ken ik haar toch van....?" We hadden snel grote lol met elkaar (tot ergernis van onze dirigente. Zij liet ons een soort meditatieve oefeningen doen. Terwijl ik dat deed viel m'n leesbril bijna af: "Oei..". Heb de bril achter me op de stoel gelegd en na die oefeningen ging ik zitten........kkkrrraak....de ex-collega kwam niet meer bij van het lachen. Ze zei: "Oh, jij ziet natuurlijk niks..." Toen lagen we allebei in een deuk. Kregen de slappe lach...heb je dat wel es meegemaakt? De slappe lach als je serieus moet oefenen? Hartstikke vervelend voor de anderen, maar wij hadden de grootste lol! En.....nu komt het nog: de bril was nog heel!?!!!!!

Vanavond om elf uur thuis en direct Saar maar uitgelaten. 

Van Blue Monday naar een dag met een gouden randje........