30 september

Tien over half zeven 's morgens en ik lig alweer wakker naar de wereld te luisteren.....een wereld die ik doorgaans prachtig en fijn vind, maar ook een wereld die me beangstigd ........ Vroeger op de lagere school ( zoals de basisschool toen nog  heette) werd er al verteld dat Amerika en Rusland een knop hadden om op te drukken. Als één van beide daar op zou drukken zou er een kernbom afgaan. Zo simpel werd dat toen verteld. Het maakte mij vroeger enorm angstig. In de loop der tijd wende ik aan het idee en leerde relativeren en wat nuchterder te denken. Waarom zou één van beide dat doen; ze maken de hele wereld dan toch stuk?

Op het ogenblik hangt er weer zoiets dreigends in de lucht. Nu ben ik een kei geworden in "m'n kop in het zand steken", kijk amper nog naar het journaal, vlieg door de krant heen (waarvan ik eigenlijk alleen de cryptogram interessant vind..). Is ooit wel héél anders geweest: ik verslond het nieuws....Dat alles om me maar een beetje goed te blijven voelen. Maar onbewust krijg je toch van alles mee, ook al wil je het niet weten.Die Poetin,  die dreigt en zegt het daar niet bij te laten. Ik word er onrustig en bang van. Gisteren veel op Saartje gemopperd en geschreeuwd en Jaap kon ook niks goed doen, twijfel aan mezelf of ik het allemaal wel aan kan. Als alle gedachten in m'n hoofd bij elkaar komen (en sommige stukken nemen een giga plaats in m'n hoofd, zoals ook angst) trek ik het ff niet meer. Huil dan snel, alles is me dan teveel (zit ik naar Beste zangers te kijken, komen er, of de duvel ermee speelt ook nog van die gevoelige liedjes voorbij...) .....alles vliegt door m'n hoofd heen: als er tóch op die knop gedrukt gaat worden en wij worden er ook door getroffen..... hoe moet het dan met alle mensen die ik liefheb, alle vrienden, alle dieren, onze prachtige natuur, m'n favoriete plekje op de Duno? Hoe houd je alles dan nog bij elkaar? Moet er waarschijnlijk maar niet teveel bij stilstaan .....

Om eens op wat andere gedachten te komen, stelde ik voor om vanmiddag naar de stad te gaan. Eline gebeld: ze hadden een medische echo gehad en alles (vooral de baby) zag er prima uit. Kijk, daar kikker ik dan zeker van op!

En .....werd door Rijnstate gebeld: operatie is nu 20 oktober......hopelijk gaat het nu door: ik wil ervan af!

In de stad een trui en een jas voor mij gekocht en Jaap heeft nog een (leuke) trui gepast, maar hij vond 'm zelf saai, dus niet gekocht.....lekkere kop cappuccino voor Jaap en voor mij chocolademelk (chocolade op een stokje, mag je zelf uitkiezen; ik nam zeezout/karamel) heerlijk, maar lag zwaar op m'n maag.....zo'n leuk cafeetje met allemaal verschillende chocolade soorten en vormen. Je kijkt je ogen uit......

Centrumgarage in de stad ......

Zelfbediening......

Voel me wel weer wat beter....nadenken en piekeren maar es uit proberen te zetten ....

Op de terugweg naar een andere auto gaan kijken. Jaap wilde de Jogger van Dacia wel in het echt zien. We hebben hier in de buurt een auto-eiland (verzin het niet zelf, staat ook op een bord aangegeven 😂) waar veel autodealers te vinden zijn. Niet dat we onze auto al in willen ruilen, maar stel dat-ie het es begeeft (heeft tenslotte al 247.000 op de teller staan).

We aten laat: tomatensoep en pannenkoeken.