17 september

Of het nu aan de mosselen van gisteren of aan iets anders lag, feit is dat ik vreselijke buikkrampen had. Begon gisteravond en vanmorgen was het nog lang niet over. Ipv van lang in de rij te gaan staan voor Elisabeth, kon ik héél lang op het toilet vertoeven🤫. Vertel het nu een beetje luchtig, maar dat was het niet......😂. Voelde me er niet lekker van..... Dat verdween pas in de middag. We gingen naar de camping om één en ander (mijn jas, wat truien, shirt voor Jaap, spullen uit de koelkast én SkipBo) op te halen. 

Gingen gelijk maar even bij Mia en Piet aan. Wat ff heel gezellig was. Ze dachten dat er iets was met mijn moeder of één van ons ziek was.....Wel waren ze blij ons te zien. Mia was intussen wel ziek geweest. Ze vonden dat we elkaars mobiele nummers, whatsapp en fb maar moesten uitwisselen. Konden we tenminste contact houden (goed idee!). Ze hadden de borden al klaar staan: ze gingen met Peter en Wilma en Bert en Ria gourmetten. Piet gaf z'n nummer en vertelde waar hij op fb te vinden was. Gelijk maar toegevoegd en ze smakelijk eten gewenst. Wij moesten nog even wachten: zijn op terugweg langs de Chinees gegaan en hebben wat gehaald. 

Het was vrij kil in de stacaravan; en buiten toch wel (beetje waterig koud....of zijn we niks meer gewend...????) Stukje met Saar in Emst gelopen: de zon scheen. Op momenten dat de zon scheen, voelde het heerlijk buiten. Knapte er in ieder geval helemaal van op......

Jammer, dat Leo en Nely niet kwamen, anders waren we vast naar Ede, naar de hei gegaan. Naar de herdenking van de Airborne Luchtlandingen of naar Oosterbeek, waar je de veteranen kon ontmoeten. Is toch een wens om daar ooit nog es heen te gaan.

Morgenochtend gaan we naar mijn moeder koffie drinken en van daaruit door naar Eline en Chris in Nijmegen. Saar mag op de achterbank: Jaap heeft een tuigje voor haar gekocht, zodat ze ook vast in de gordel zit.