30 juni

Alweer de laatste dag van deze maand.....wat is juni snel voorbij gegaan, zeg....komt vast omdat we zo druk zijn geweest....

Schiet me ineens wat te binnen: toen ik gisteren vanaf mijn moeder de Oranjestraat naar boven reed (zo rijd ik altijd richting Apeldoornse weg en dan de A50 op) zag ik Trijnie (een oud-collega met wie ik het heel goed kon vinden...) met een man staan praten. Ik had haar daar al vaker gezien en wist dat ze in deze straat woont. Niet precies welk huis....spontane actie: auto snel en heel schuin geparkeerd en aangebeld bij het huis, waarvan ik dacht dat ze daar naar binnen was gegaan. Belde aan: deur ging niet open. Ik dacht:"Vast verkeerde huis" (heb ik weer... ). Wilde net weglopen toen de deur open ging: Trijnie! Helemaal verrast en : "Ina, wat leuk en wat zie je er goed uit! Pensioen doet je goed" en we vlogen elkaar in de armen. Snel ff bijgekletst (kon niet te lang, want ik had even daarvoor Jaap gebeld dat ik op de terugweg was....)en beloofd dat ik snel een keer een kop thee kom drinken. Wat was dat leuk! Snel naar de auto gegaan; had geloof ik twee plaatsen bezet: auto stond bijna dwars😂😂😂😂.

Spontaan is dus ook wel eens heel naïef...en niet altijd verstandig.

Op bed bedenk ik veel. Zo ook gisteravond: wist dat het vandaag erg warm zou worden en dacht dat Saar daar nog meer last van zou kunnen hebben door het dragen van dat rompertje. Mijn plan was: AniCura (dierenkliniek/dierenarts) bellen. Kreeg erg aardige assistentes, die er zeker begrip voor hadden. Ze stelden voor om een foto van de wond te maken en die te mailen. Dan keken zij er naar. Het zag er prima uit, dus het rompertje mocht uit (rook wel een beetje: was een keer vergeten het rompertje van achteren los te maken, dus plaste Saar er dwars doorheen: wat een sufferd ben ik toch.....🤣. Gelijk maar uitgewassen; moest wel in de gaten houden of ze niet teveel aan de wond zou likken. Dat deed ze niet.

Lekker verfrissend buitje vanavond...

Zo....nu eerst maar es een dutje gaan doen....