8 mei
Moederdag! Ik ben al 37 jaar moeder: waar blijft de tijd? Eén dochter en twee zonen. Misschien, als alles goed gegaan was (kreeg na Thijs een miskraam) waren het vier kinderen geweest. Maar over een "als-situatie" nadenken geeft alleen maar verdriet: de tijd valt niet meer terug te draaien, ook al wil je het nog zo graag.....Die miskraam heb ik juist zo goed mogelijk proberen "te handelen". Dacht dat ik heel rationeel daarover kon zijn: "zo werkt de natuur nu eenmaal, laat ik maar blij zijn dat de natuur zijn/haar werk doet". Toen Emmy, de verloskundige, kwam (waar ik bij alle drie de bevallingen super blij mee was: zij was ook de nuchterheid zelve en stond steeds versteld hoe snel ik alles weer "gewoon" wilde doen én deed)) zei: "Ien, je hoeft nu niet sterk te zijn, je mag best ff huilen". Ik had ter plekke een teiltje nodig om de tranen in te laten lopen, maar achteraf zei ik:"wat een aanstellerij: ik heb nota bene al twee kerngezonde kinderen", waarop Emmy reageerde: "Dacht wel dat je dat zou zeggen ...".en weer door.....Daarna is Rob nog gekomen....
Vanaf camping in Emst binnendoor gereden: prachtige route! Om half twaalf waren we thuis en zagen het volgende voor de deur:
Twee geweldige bossen bloemen en een heerlijke doos chocolade bloemen: één van Thijs en één van Rob. Ze hadden er ieder een super lief kaartje bij gedaan♥️.Héél lief! Om half twee kwam Eline, werd ook door haar verrast:Heerlijk! En goed voor mij! Kreeg ineens een idee: samen met Eline een nachtje slapen in de stacaravan. Eline wilde dat ook wel; over twee weken heeft ze een aantal vrije weken, dan zou het fijn kunnen....
Hadden vast ook Moederdag.......










Wat ben je heerlijk verwend voor moederdag!!!!!
BeantwoordenVerwijderenGroetjes Rina
BeantwoordenVerwijderen