14 april

Yes, vanmorgen vroeg een eekhoorn gezien: zó leuk. Hele ochtend was mooi, fijn en leuk. Later vertrok de zon weer wat: ik had inmiddels een hemdje en korte broek aangetrokken, kreeg het toch een beetje koud, terwijl ik 's morgens zo lekker opgewarmd was. 

Zag dit tijdens het wandelen: dacht bij mezelf: dit moet haast wel geluk brengen.....toen wist ik nog niet hoe het een paar uur later zou zijn....

Jaap was net een uurtje terug uit Deventer, toen mijn moeder huilend belde: vreselijke pijn.

Vlak voor het eten belde Buurtzorg: "Het gaat helemaal niet goed met uw moeder. Ik heb de ambulance gebeld" Om een lang verhaal kort te maken: rond kwart voor acht zat ik in het ziekenhuis Rijnstate en moest wachten tot ik bij mijn moeder mocht: ze waren met haar "bezig". Heb anderhalf uur gewacht, toen was ik het zat. Bleek dat ik al na vijf minuten door had mogen lopen, terwijl de receptie -mevrouw gezegd had dat ik gehaald zou worden. Ik was best boos en er konden nog niet eens excuses gemaakt worden. Vond het vooral sneu voor mijn moeder: ze dacht dat er iets met me gebeurd was. Ik had haar gezegd dat ik zo snel mogelijk bij haar zou komen....

Na enkele onderzoeken bleek dat ook deze pijn weer van het scheurtje in het middenrif kwam. Op de Spoedeisende Hulp konden ze niets doen, dus kon ik mijn moeder naar huis brengen. Morgen ga ik haar huisarts bellen en ook een afspraak bij Chirurgie maken en één en ander eens goed regelen. Heb gezorgd dat m'n moeder in bed kwam en ben toen in aardedonker naar de camping gereden, waar ik om kwart over elf aankwam. Zat 'r effetjes doorheen..... behoorlijk wat frustratie opgelopen daar in het ziekenhuis. De arts (een kattenkop was het) deed ook een beetje achterlijk tegen me (vond ik). Kwam omdat het zo vreselijk druk was. Later bond ze in, toen ze merkte dat ik wel degelijk wat te zeggen had en meedacht. Slecht excuus, die drukte.....bah.