3 en 4 februari

Lekker in m'n eigen bed, om kwart over drie wakker: weer pijn. Balen, balen en nog eens balen. Bij lange na niet zo erg als zaterdagnacht, maar voldoende voor vier paracetamol en een paar uur heen en weer naar de badkamer en wakker liggen. Eetpatroon is laatste tijd door al het gedoe flink in de war, dus ga dat eerst maar weer eens goed oppakken.

Volgende dag: 's middags al op bed gaan liggen en er niet meer uitgekomen. Pijn, pijn, pijn. Flinke dosis medicatie genomen en om half twaalf 's nachts werd ik wakker en was de pijn ineens weg. Dat is het gekke steeds: je weet niet wanneer het stopt....

Vandaag best goede dag: lekker buiten gelopen en blij dat de pijn weg bleef. 

Eline kwam gezellig vanmiddag. Lekker bijgekletst en koffie gedronken. Altijd veel te praten: over haar werk en haar vrienden, die ze allemaal nog van de basisschool en middelbare school heeft. Over vrienden van de universiteit horen we eigenlijk nooit iets, wel over nieuwe Nijmeegse vrienden. Maar ze is heel trouw: blijft al die vriendschappen onderhouden. Ja, ja, druk leven, leuk! Beetje "aardje naar haar moertje", ook als ze vol passie over haar werk praat.

Maar zelf ben ik blij dat ik niet meer hoef.....