30 december

Eén na laatste dag van het jaar alweer....Toen ik buiten liep en de wind zo door de bomen voelde en hoorde waaien, was het een dubbel gevoel. Vroeger (en aan de ene kant nu nog) vond ik de wind heerlijk. Maar sinds er een leerling en zijn opa verongelukt zijn (op weg naar huis in Ede) kwam er een boom, tijdens hevige wind, op hun auto. Sinds die tijd vind ik de wind óók eng. Ook al is het inmiddels alweer lang geleden, zoiets vergeet je nooit.

Waar ik nog meer aan dacht: als die wind nu eens alle Corona-leed en alles wat erbij hoort, weg blaast dan zijn we er vanaf. Want het was weer een jaar gebukt gaan onder de gevolgen van Corona en varianten. Hoop voor het komend jaar dat we dat een beetje achter ons kunnen laten en elkaar weer in alle vrijheid héél vaak op kunnen zoeken. 

Toch beleefde ik dit jaar daarnaast ook heel veel fijne  dingen. Het was een grote beslissing om de gastric bypass-operatie, en alles wat daar bij hoorde en nog steeds hoort, te ondergaan. Ben tot de conclusie gekomen dat ik het veel eerder had moeten doen. Maar ja, dat kan ik achteraf makkelijk zeggen....En in oktober kregen we die lieve Saartje: wat hebben we daar een plezier van. Zo kan ik nog wel even verder gaan. Daarom dit mooie gedicht over bezinning: even stilstaan bij wat is en wat niet is......