Afleiding, afleiding en nog eens afleiding zoeken. Om al het geruis in m'n hoofd eens stil te krijgen of in ieder geval wat te laten rusten. Word zo langzamerhand gek van die onzekerheid, die ik over praktisch alles heb de laatste tijd. En ik kom soms tot niks (over afleiding gesproken...)Wil graag positief blijven, maar dan moet er wel aanleiding voor zijn. In wat voor tijd zijn we toch terecht gekomen? En dat is niet alleen mijn vraag. Als je buiten loopt te wandelen spreek je veel mensen. Iedereen lijkt een beetje de weg kwijt......en ook onzekerheid hoor je tussen de regels door...Licht....ook al ver te zoeken. Hoewel, vanmiddag kwam het zonnetje even tevoorschijn. Het weer zo donker drukt ook zwaar op je gemoedstoestand. Dit jaar bij mij tenminste wel. En het liep allemaal fijn en lekker dit jaar. Maar het eindigt in een sombere toestand. 's Avonds de kaarsen aansteken brengt nog wel wat licht en warmte.....
Een lichtpuntje is dat het thuis zo gezellig is, samen bij de kerstboom en de open haard. En dan hebben we Saartje natuurlijk nog; een lief, klein lichtje in alle duisternis.
Als we haar niet zouden hebben, was het toch een stukje moeilijker geweest. Ze maakt ons aan het lachen en houdt ons flink bezig. Geluk bij een ongeluk....♥️Gisteren heeft Jaap voor Saartje een hondenpuzzel gekocht. Ze vindt het prachtig en had snel in de gaten hoe ze de snoepjes moest zoeken.
Kerstkaarten geschreven, vandaag. ZwemFit maar afgezegd voor donderdag, durf het niet goed aan.
Het was wel al donker weer tegen half vier, maar toch ontdekte ik nog een trilzwam en een torenvalk. Natuur blijft gelukkig.
Wel van veraf, want ik had Saartje bij me.
Ook een foto in de tuin gemaakt van druppels op blad. Persoonlijk houd ik erg van nattigheid/druppels in de natuur. Levert mooie plaatjes op. Hield vroeger ook van nattigheid, bedacht ik me. Als het regende ging ik er met paraplu en laarzen inlopen...ben, wat dat betreft, niet veel veranderd.....
Reacties
Een reactie posten