8 november
Paniek telefoontje van mijn moeder, terwijl ik wandelde met Saartje, ik heb Hannie de hulp gebeld dat ik weer thuis ben en Hannie zegt dat ze niet meer kan komen; dat het gestopt is. Ik vertel m'n moeder dat ik erover ga bellen zodra ik thuis ben. Hannie is een "oud"-klasgenote van mij en zij en mijn moeder hebben het goed naar hun zin samen. Als ik in Doorwerth ben vind ik het ook leuk om haar weer te zien en te spreken.Thuisgekomen plof ik neer: nu is er wéér wat...het houdt nooit op (en dat zal voorlopig ook niet, vermoed ik). Jaap schiet te hulp en gaat bellen. Het blijkt, nu mijn moeder niet meer onder de WMO valt, maar onder WLZ, dat, wanneer een cliënt in het ziekenhuis ligt, de zorg stop gezet wordt en die komt weer op gang als de cliënt thuis is.
Hannie kan dus woensdag weer gewoon komen.Wat een opluchting!
Het is vandaag voor mij een beetje feest...ik ben groot fan van het Sinterklaasjournaal!!! En dat is vandaag weer begonnen. Toen mijn kinderen klein waren, keek ik mee. Toen ik voor de klas stond, keek ik om op de hoogte te blijven en voorbereid te zijn. Nu ik gepensioneerd ben kijk ik voor de kleinkinderen (en stiekem ook vooral voor mezelf...).
Fan van Sinterklaas ben ik al mijn hele leven. Het ging zelfs zó ver, dat ik tegen de verloskundige rond de geboorte van Rob, de derde) zei dat ik de 16de november (in 1991) niet kon bevallen ook al was ik uitgeteld: ik moest en zou met Eline en Thijs naar de Rijnkade, waar Sinterklaas in Arnhem aankwam. Maar...de natuur kun je niet tegenhouden. Rob werd 16 november geboren en mijn moeder en mijn broer zijn met Eline en Thijs naar de aankomst van de Sint gegaan....
Reacties
Een reactie posten