4 november
Vanmiddag naar mijn moeder in het ziekenhuis geweest. Het gaat iets beter, maar er moest vanmiddag om 16.00 uur een foto van de darmen gemaakt worden. We wachten het weer af.
Na het bezoek terug naar Dêmpter, zoals ze hier zeggen. Boodschappen bij AH en Jumbo gedaan. Weer pas om over half zes thuis.....
Ben weer goed moe...herinnert me aan de tijd dat ik zwanger was van Thijs. Eline was tweeënhalf. Mijn broer en mijn moeder lagen in die tijd allebei in het ziekenhuis, allebei in een ander ziekenhuis...zo was dat toen. We wilden bij allebei dagelijks even op bezoek. Ik met dikke buik en Eline met kleine voeten, die nog niet hele stukken kon lopen. Dus wat deed ik: haastig lopen (anders kwamen we bij één van beide te laat) met Eline op m'n nek gedragen. Toen het 24 december was zei de verloskundige: je kunt bijna gaan bevallen, want je krijgt een kerstkindje. Nou, dat zag ik niet zitten: ik was zó moe, dat ik helemaal niet wilde bevallen. Maar ja, op zulke momenten neemt je lichaam alles over en heb je als vrouw niet veel meer te vertellen. En ja, 25 december is Thijs geboren. Het ging, zoals met alle drie, als een raket zo snel. Had er ook totaal geen last van, maar die vermoeidheid: dacht dat ik dood ging van moeheid, zo uitgeput. Stond ondanks dat drie dagen later weer oliebollen te bakken. Stapelgek volgens Emmy, de verloskundige, maar ze zei: dat kan ik toch niet uit je hoofd praten. Dat klopte wel...
Zo moe voel ik me nu ook...maar ik ga gewoon door. Krijg wel veel hulp van Jaap, dat is heerlijk.
Het gaat helemaal niet goed met Corona. Over de tienduizend besmettingen nu weer. Zullen de maatregelen zéker scherper gaan worden....Balen!
Guess what???? We hoeven 's nachts niet meer op te staan om Saar uit te laten. Wel om 7 uur gaan wandelen....heerlijk toch?!?
Reacties
Een reactie posten