16 november

Hoera, vandaag is Rob, de jongste, 30 jaar. Nu voel ik me echt oud. Geen kind meer onder de 30...is toch wat........

Hij is helaas ziek, maar knapt al wat op. We weten nog niet of we morgen bij hem kunnen eten. En anders een andere keer. Heerlijk, die rust.... vanmorgen maar een sjaal om gedaan tijdens het wandelen, maar het was iets minder koud dan gisteren. Wel zag het er allemaal héél somber uit. Ondanks dat toch genoten en foto's gemaakt.

 

Tijdens het wandelen ontdek ik steeds weer nieuwe, mooie plekjes. Zo leer je de omgeving nog eens goed kennen.

Weer klein beetje uitgeslapen. Morgen mag ik weer om 7 uur gaan wandelen. Wel lekker om het om de beurt te doen. Als ik niet wandel, ben ik alleen thuis. Ook altijd even heerlijk. Om tien uur en om ong. half drie wandelen we een wat groter stuk. Eigenlijk is het de bedoeling om vier kleine stukjes te lopen, maar omdat het al zo vroeg donker is, beperken we dat tot drie.

Oud collega belde tijdens het wandelen: hele verhalen. Heb haar thuis maar even teruggebeld. Ze had, ondanks de vaccinatie, toch Corona gekregen. Echt sneu...

Weer nieuwe logeerafspraken proberen te maken. De vier oudsten willen graag met z'n allen tegelijk komen. Wordt weer dolle boel. Ook afspraken voor de tandarts gemaakt. Da's minder leuk....

Eerst maar eens genieten van deze rustige week. Donderdag zwemmen en schilderen. Is heel ontspannend. Vrijdag ga ik waarschijnlijk naar Doorwerth als ik wat uitgerust ben. Maar dat zal dan wel.

Vandaag speelt het Nederlands elftal en het is erop of eronder. Ze moeten winnen....wij gaan kijken....