22 oktober

Je staat er nooit lang bij stil of je ergert je enorm aan de files die er door ontstaan: er was vanmiddag weer een ernstig ongeluk op de A1 gebeurd. Het is onderhand schering en inslag: het gebeurt minstens 1 keer per dag. Terwijl ik met Saartje in het parkje achter onze straat liep, hoorde ik de verschillende sirenes al loeien. Ook daaruit kun je vaak afleiden dat het ernstig is. 

Zelfs de traumahelikopter moest erbij komen.

Puppy cursus gebeld: we kunnen begin december starten, als we het formulier ingevuld hebben. Ga ik maar doen.

Veel gewandeld met Saartje tussen de buien door. Alhoewel: één keer behoorlijk nat geworden....

Was de hele dag alleen met Saar. SL ging vanmorgen naar de crematie en was tegen half zeven terug. Saartje moet toch oefenen om even alleen in de kamer te zijn, dus kon ik steeds in korte tijd weer een toilet schoonmaken. En....stofzuigen en dweilen.  

Ze moet vooral goed aan de stofzuiger wennen. Dat lukt al aardig. 

Kinderen van SL belden me nog: ze begrepen dat het beter was dat ik vandaag niet ging en wat meer aan mezelf dacht. Kreeg via SL knuffels en "kusjes voor oma".

Mijn moeder belde om te vragen hoe het met mij ging en om te zeggen dat ze zich ziek voelde en behoorlijk wat pijn had. Echt vervelend nu voor haar....