8 september

Goed geslapen. Was al tijdens het voetballen gisteravond een paar keer in slaap gevallen. Niet zo gek, want ik had gisteren tussendoor moeten rusten, maar ben steeds op gebleven. Dat moest dus vandaag anders. 

Begonnen met een kwarkhapje en toen een kop thee. Gedoucht en alle pleisters eraf gehaald. Zitten nog behoorlijk wat krammetjes in, die moet de huisarts er volgende week maandag uithalen. Er zitten vijf gaatjes in m'n buik die dicht gehouden worden met soort nietjes.

De dag doorgebracht met kleine slokjes drinken (vooral veel melk en karnemelk) kwarkhapjes, soep, fruithap (alles wat vloeibaar is). 

Ben zelf nog klein stukje gaan wandelen, maar oh...wat ben ik snel moe. Ook nog zeker een uur geslapen op de bank. Vanavond mocht ik 30 Gr groente, 30 Gr aardappel en 30 Gr vlees gepureerd eten. 


Ben, geloof ik, nog niet helemaal mezelf. Operatie heeft toch veel indruk op me gemaakt en me meer geraakt dan ik van te voren dacht. Ik was op de verkoeverkamer en daar gingen ze me klaarmaken voor de operatie. Aan de hele muur was behang geplakt met de hei erop. Ik dacht: ik ga naar huis; ik wil daar naartoe. En datzelfde dacht ik ook toen ik het kapje voor de narcose op kreeg. Toch maar niet weggelopen... 


Over een half jaar dus weer een operatie aan de galblaas en ze hebben tijdens de operatie ook nog gezien dat ik een scheurtje in het middenrif heb. Dat willen ze dan ook gelijk aanpakken. Klaar ben ik....

Maar voor het herstel nu mag ik absoluut niet klagen. Als je al die horrorverhalen in het ziekenhuis zag en hoorde, dan bof ik erg. Vandaag ook geen paracetamol geslikt: weinig tot geen pijn, gelukkig. Ook dat is bij de anderen niet zo als bij mij. Anderen hebben het helaas over veel pijn.

Vanavond zijn mijn twee zoons en schoondochter geweest. Kreeg video-belletje van bonuszoon en kleinkinderen: oma, ben je nu geopereerd? En ik moest vertellen hoe het gegaan was. De jongste kon haar mond niet houden en zei: morgen krijg jij een verrassing van ons. Waarop ik zei: ja, nu kan ik vannacht niet meer slapen. Oma, mogen we gauw weer komen logeren? Ja, graag zelfs.

Reacties

  1. Hoi Ina wat fijn dat het goed gaat! Ik huppelde er eigenlijk ook zo doorheen, was na 3 weken weer aan het werk voor halve dagen en lichte werkzaamheden. Inderdaad snel moe wat ook door de narcose komt natuurlijk. Weet nog dat ik na de operatie voor de eerste bijeenkomst naar het NOK liep (tegenover rijnstate velp) en dat is normaal een kwartiertje lopen en deed er nu een half uur over! Mijn vriendin krijgt trouwens binnenkort een tweede operatie en die hoeft helemaal niet meer gepureerd te eten maar moet gewoon alles heel goed fijn kauwen, wat eigenlijk op het zelfde neer komt en misschien ook wel beter omdat het advies sowieso na de operatie is om je eten zeer goed te kauwen...
    Zie dat ik ook een blog ooit heb geschreven en dat het ook maar bij die ene is gebleven helaas. Maar vind het leuk om hier over jouw verloop te lezen.

    Groetjes Monique

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Monique, leuk dat je een reactie geeft op mijn blog. En ook leuk dat jij er ooit één begonnen bent. Ik heb er zoveel aan. Niet dat ik nou zulke avontuurlijke of belangrijke dingen meemaak, maar het is fijn voor mezelf. En als een ander graag meeleest, vind ik dat wel heel fijn.

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Tot en met......20 september

Tot en met 25 januari....

Tot en met......13 januari