7 september

De nacht was niet makkelijk. Ik slaap meestal op m'n buik, maar dat kon nu niet met al die draden aan je lijf. Als ik naar het toilet moest, moest alles eerst afgekoppeld worden. Meestal ging ik dan gelijk maar een rondje lopen om het gas uit je lichaam te laten. Doe je dat niet dan heb je meer pijn. Tegen vier uur kwam er nog een arts speciaal voor mij: de hartslag was veel te laag. Is zelfs 42 geweest. De arts heeft alles bekeken en alles was prima. Hij vond ook dat ik snel herstelde. Lage hartslag moet ik deze week met huisarts bespreken. Later toch nog wat geslapen.

Vroeg wakker: maar weer op de gang gaan lopen. Verpleegkundige zei: ik ga je loskoppelen van de monitor. Dat was een fijn moment. Zat nog wel aan het infuus. Moest ook in mijn arm blijven voor eventuele latere aankoppeling. 

600 ml vocht nemen en nog extra onderzoeken en dan zou ik om twee uur naar huis mogen. Gelukt! Ik ben weer thuis. Maar nog best moeilijk: in het ziekenhuis voelde ik me een hele Piet maar thuis is dat toch anders. Goed het schema van eten bijhouden en een lading medicijnen en spuitjes meegekregen en alles op de goede tijd innemen: het is nog lastig. Maar het komt wel goed.....