25 september

Nog even mijmeren over gisteren: zo lief, dat Evy dicht tegen me aan kwam zitten en zei:"Oma, ik heb je gemist". Nou, ik heb jullie ook erg gemist, zeg ik dan en moet moeite doen om niet in huilen uit te barsten, zo ontroerend lief....moet ineens denken aan uitspraak: ver weg en tóch dichtbij..... 

Ben na de operatie nog steeds zo'n dweil: huil toch erg snel, terwijl ik dat ervoor helemaal niet zo snel deed. Gelukkig zijn de meeste tranen vreugde tranen, dat scheelt...

Deze week wilde ik pasta proberen te eten. Er wordt gezegd dat pasta zwaar valt. Hoewel ....gisteravond kleine hap Lasagne meegegeten en dat viel goed. Er was zoveel (twee schalen, waarvan één met 🍆) over. (Bonus-)dochter eet dat vandaag nog eens met de kinderen en wij kregen ook ruime bak mee. Makkelijk!

Volgende week start de schildercursus weer op donderdag. Maandagmiddag en woensdagavond: bridgen. Vrijdag naar mijn moeder: boodschappen doen voor haar verjaardag en met haar naar Rijnstate, voor onderzoeken. Zo vult zich de hele week vanzelf weer. Wil tussendoor ook beetje rust....

Ben vandaag maar weer eens gaan lezen. Het gaat nu iets beter om mijn aandacht erbij te houden. Af en toe stoppen: het is zó heerlijk om even weg te dromen....heb genoeg om te dagdromen, daar kan ik niet mee ophouden. Wat een bevoorrecht mens ben ik toch....

Nu ik het toch over dromen heb: ik val overdag niet meer in slaap, zoals dat vóór de operatie wel het geval was. Ook gisteren in de auto op de heenreis niet geslapen. Daarvoor konden we de straat amper uit zijn of ik viel in slaap. Best een verandering. Komt misschien wel door medicijnen die ik nu niet meer hoef te nemen. Tijd lang veel in de auto geslapen, SL reed toen veel. Nu gaan we het, hopelijk weer als vanouds doen: de één rijdt heen en de ander rijdt terug. Was niet lastig om terug te rijden: mag nu toch geen alcohol drinken.

Ook weer meer met de caravan gaan rijden, hebben we ook altijd om en om gedaan,  hoewel de caravan volgende week weer naar de stalling gaat.