24 september

Al vroeg koffie gedronken met P. van Sterkozijn. Een oude bekende, want toen de kozijnen en ramen vervangen werden vorig jaar, moest hij de kraan bedienen, die de schuifpui over ons huis moest tillen. 

Voordeur hersteld en we konden richting Doorwerth gaan. Koffie was ook daar snel ingeschonken en we aten daar ook een broodje. Voor de hele dag had ik mijn eigen etensspullen, zoals snoeptomaatjes, komkommer, 2 volkoren crackers, fruithap en injectie en medicijnen meegenomen. Wat een gesjouw....net of je pas je eerste kind hebt en je gaat een dagje weg: heb ik dit, heb ik dat.....want we waren te ver van huis om iets te vergeten. Maar....alles was er. 

Om 13.00 uur vanuit Doorwerth vertrokken naar Assendelft. Rustig ritje, maar het is niet naast de deur....in de buurt van Zaanstad en Amsterdam.

De kleinkinderen deden enthousiast de voordeur open: we hadden ze al een tijd niet gezien. Wat kun je toch genieten van de kinderen: ze willen je alles tegelijk laten zien. Eerst maar es naar de nieuwe dakkapel op de nieuwe kamer van Wout op zolder en toen moesten we natuurlijk ook Evy's kamer bekijken.

Weer beneden wilden de kinderen spelletjes met ons doen. Daar houd ik ook zo van en het mooiste is als de kinderen ons vertellen hoe het moet. Eerst een spel "Papa slaapt" als ie wakker werd was je af en moest je opnieuw beginnen. Moest er vreselijk bij lachen...toen speelden we een spel (weet niet meer hoe het heette) met een autootje dat rond reed en als ie bij je kwam moest je er een stoel opstapelen. Als je stoelen op waren, had je gewonnen. Bij mij vielen de stoelen er constant af: ja hoor: oma jij hebt verloren. Nou, dat vind ik met jullie helemaal niet erg!

Daarna een poepspelletje. Nog nooit gezien. Hond aan de lijn, met pijltje draaien hoe vaak je moest knijpen en dan hopen (leuke woordspeling) dat de poep er bij jou uitvloog, want dan had je gewonnen. Nou....nee dus. Maar lachen was het wel.

Evy en Wout leggen opa en oma het poepspel uit:

Nou, ik wilde even stoppen met spelletjes, maar kreeg geen kans: moest kwartetten. Zo gezellig...tijd vloog. Lekker gegeten en kindertjes om acht uur naar bed. Konden we nog met z'n vieren praten en om kwart voor 10 naar huis gereden. Ik mistte nog bijna een afslag bij Diemen...van slapen kwam dus niets wat mij betreft. SL lag te dommelen en schrok wakker, toen ik remde en snel naar een andere weghelft vloog......haha.