16 september

 

De morgen in het mooie Doorwerth doorgebracht. Wat zaken voor mijn moeder geregeld, brief op de post gedaan bij de Badlaan en daar deze foto gemaakt. Het was er weer zó mooi....

Hoorde vliegtuigen overkomen die aan het oefenen waren voor morgen bij de luchtlandingen op de hei, maar kon ze niet zien...Ben met mijn moeder naar Blokker in Oosterbeek geweest en onderweg kwamen we verschillende keren wandelaars tegen die de alternatieve Airborne wandeltocht liepen. Speldjes en rugzak op. Ligt er natuurlijk aan met wie je loopt, maar de "echte" Airborne tocht blijft voor mij toch het allerleukste. Zelf al van jongs af aan gelopen, met heel veel plezier en veel verschillende mensen. Toen we in Arnhem woonden, liepen we ook altijd met de kinderen mee. Zelfs toen de jongste nog in de buggy zat,  kreeg hij een speldje.

In Deventer nog achttien spuitjes tegen trombose bij de apotheek gehaald. Als die op zijn, ben ik alweer vier weken na de operatie. Zal blij zijn als 't niet meer hoeft...ben onderhand bont en blauw gespoten, dus...

Op de app van mijn lotgenotengroep is het heel druk whatsapp-verkeer. Met serieuze opmerkingen, maar ook flauwekul opmerkingen, die vaak heel grappig zijn. Niks is te gek...tot vanmiddag: één van de dames vroeg:"we mogen onze buikspieren 4 weken niet gebruiken, maar hoe zit het bij jullie met de sex? Ik meen het serieus, hoor". In eerste instantie denk je aan een grap of zo, maar dat"ik meen 't serieus" deed me twijfelen. Het werd aardig intiem (zo zit die groep in elkaar) dus als je verder er niks van wilt weten, zou ik even niet verder lezen🤭😏. 

Dacht: jij serieus? Ik ook serieus, dus mijn antwoord was:"Gewoon doen". Nou, dat bracht reacties te weeg: geen pijn of last gehad daarna? "Nee, maar ik sliep de derde dag al op m'n buik."/jeetje, wat knap Ina ......(niks voor gedaan)/ongelooflijk, Ina (nogmaals: niks voor gedaan). Toen kwam één van de andere dames dat de bedrijfsarts had gezegd: vier weken niet tillen, trekken of duwen. Nou, zo stelde een ander: daar gaat de vrijpartij...ik : "ja, da's jammer, maar ik doe het toch gewoon. Moet ook al minder eten en drinken"....kreeg bijna buikpijn van het lachen en dacht: straks gaat ze ook nog vragen hoe vaak ik het dan al gedaan had...maar dat vroeg ze gelukkig niet. De mannen in onze groep waren opvallend stil...de dames merkten nog op de valreep op: alles is bespreekbaar.

Als jullie verwacht hadden hier foto's of plaatjes bij te vinden, moet ik jullie teleurstellen.....😉