14 september

Ach....m'n broertje uit Vlaardingen is jarig. Ook alweer 61 en hij staat ook nog steeds voor de klas, met dit jaar gelukkig wat rustiger taken, naast zijn groep.

Mijn twee broers en ik. Wat wonen we nu ver uit elkaar: jongste in het noordelijkste puntje van Groningen, middelste in het (wilde 😉) Westen en ik in Deventer. We zien elkaar maar heel weinig, maar áls we elkaar zien voelt het fijn. We bellen regelmatig, ook om te overleggen wie er met m'n moeder naar het ziekenhuis gaat (en dat moet ze soms twee keer per week). Meestal doe ik dat: ik woon toch het dichtst bij haar. De "jongens" voelen zich daar soms schuldig over, maar is echt niet nodig.

Mijn eerste boterham!!! (Ik lijk wel een klein kind: blij met alles wat het krijgt😂😂😂. Eerlijk is eerlijk: het smaakte heerlijk. Wat ik echt niet lust: boter op brood. Vertelde dat aan diëtiste en zij zei: "Ach, duizenden mensen eten geen boter op brood"...Met andere woorden: doe het lekker zo als je 't zelf het fijnst vindt.

Eet toch weer heel anders dan een volkoren cracker en vloeibaar. Heb er keurig een half uur over gedaan en goed gekauwd. 

Tussen-de-middag een zacht gekookt eitje op een boterham en veel eiwitten tot me nemen. Doorgeappt aan beide families dat ik al wat afgevallen was en mijn jarige broer appte: ik ben trots op je, maar dat was ik ook al voor je dit hele traject inging. En ja, daar kwamen de waterlanders weer.....

Naar de huisarts geweest: bloeddruk goed, hartslag goed, alles goed. Moet donderdag bellen of ik nog wel medicatie moet. Hechtingen zijn er ook lekker uit....en nu smeren maar met die littekenzalf.

Vriendin kwam op bezoek met 🐕 Propje. Gezellig. Propje komt van twee tot elf oktober bij ons logeren. Kan ik me nu al op verheugen: is zo'n lief beest!

Soms kun je er zo naar verlangen om ze of het terug te zien: mensen, dieren, dingen, plekken. Als je er tenminste fijne herinneringen aan hebt. Maar heel vaak kan dat niet eens. Heeft, denk ik, ook weer echt met het ouder worden te maken. En....nostalgie, maar daar heb ik al eens een blog aan gewijd. Toch zoekt de mens fijne dingen altijd weer op, soort houvast, denk ik. Zelf slaap ik altijd met de gedachte aan fijne dingen in en dan lukt 't slapen snel. Maar soms word ik dan paar uur later klaar wakker en da's minder leuk....