22 augustus

Wat een plensbuien vannacht. Vroeg slapen ging niet: er moest steeds gekeken worden of er geen waterzakken op de voortent kwamen. Dat viel erg mee, voortent staat goed strak.

Vanmorgen viel het weer ook mee: nog in de zon kunnen zitten. In de middag begon het te waaien en kon je de buien aan zien komen. Maar in de voortent gaan zitten. Weer flinke regenbuien en onweer...werd er slaperig van...zat op fb en dat is uitkijken geblazen: als ik slaperig ben valt m'n vinger op het toetsenbord en wordt er iets ingetikt wat ik niet wil. Vorige week had ik iemand uitgenodigd die ik niet wil. Dus dommelen = telefoon weg. Jammer, want wil soms niks en niemand missen. Klinkt overdreven en dat is het ook😚. Maar ja, ik blijf ik...

Om zeven uur Tagliatelle met zalm gaan koken. Het plan is om morgen naar Passiflorahoeve te gaan. Maar bij ons weet je 't maar nooit. We gaan in ieder geval een poging wagen.

Tussendoor ook nog drie telefoontjes uit Friesland gehad, met de o.a. vraag of SL mee wil gaan naar Brabant om daar scooter op te halen. Zal dan vast gebeuren als we weer thuis zijn en anders na mijn operatie. 

Camping wordt leger, hoewel ons veldje helemaal vol staat. De vakanties raken zo langzamerhand "op" en voor velen begint maandag het lieve leven weer. Wat ben ik blij dat ik geen werkverplichtingen meer heb. Ik kan gaan en staan waar ik wil en dat is me toch héél wat waard. Gek toch, dat ik zó graag voor de klas stond en het nu nog geen dag gemist heb. Ik zei het al: ik ben ik. Een mens zit raar in elkaar: ik in ieder geval wel.