23 juli

Pff, viel om half twaalf in slaap en werd half twee weer wakker. Toen heb ik het bijna licht zien worden. Gelukkig toch nog tegen vieren in slaap gevallen. En niet een beetje wakker en nog slaperig....nee: klaarwakker. 

Heb twee briefkaarten geschreven voor de postcrossing: één naar Rusland en één naar USA. Gisteren ook internationale postzegels gekocht. Ik vind het leuk om te proberen de taal, waar de kaart naartoe gaat, te gebruiken. Behalve dat Russisch: dat blijft lastig. Enkele woordjes ken ik nog. Zo'n 22 jaar geleden, toen ik nog in Arnhem woonde, kregen we als gezin 2 x 2 jongens uit Wit-Rusland voor 7 weken te logeren, in verschillende periodes.

Wat was dat af en toe een gevecht..... figuurlijk dan. Voordat we door hadden wat één van de jongens met "mjot" bedoelde...hij wilde dat op zijn brood. Nu hadden wij redelijk wat broodbeleg in huis, zowel hartig als zoet, maar hij kon het niet vinden. Ik ben met ze naar de supermarkt gegaan en ze keken er hun ogen uit. De "mjot" was snel gevonden: pot honing. Ook in andere gezinnen werden kinderen geplaatst (contact was de school waar mijn kinderen op zaten). De eerste avond belde een kennis:"Die kinderen glijden steeds van de trap naar beneden...wat moet ik doen?" Van een afstandje is dat minder goed op te lossen (maar ik dacht wel: probeer 't zelf eerst op te lossen...). Ik zei: " Kijk een beetje streng en zeg dan :"Njet" en je zwaait tegelijk met je wijsvinger heen en weer en dan moet het goed komen of....uh...moet ik komen?" "Liever wel, maar ik probeer het eerst maar zo..." Heb er gelukkig niets meer over gehoord. Alles moest zoveel mogelijk met handen en voeten. Al met al heeft het veel energie gekost. Ik stond vier dagen in de week voor de klas en moest, voor ik zelf naar school ging, vijf kinderen (3 van mijzelf en twee jongens) naar school brengen. Mijn kinderen kon ik gewoon vertellen waarom ze iets wel of niet mee konden nemen, maar de Wit-Russische jongens dus niet. En dan maar zorgen dat ze op tijd op school kwamen. Uit school ophalen ging nét andersom. Ze mochten op school veel op de computer doen en wilden dan niet meer mee naar huis, waar ik toch nodig moest gaan beginnen aan een maaltijd voor 7 personen.....zucht..

Je kunt je voorstellen dat ik in die tijd héél goed sliep...het was dodelijk vermoeiend. Maar het was ook een leuke tijd. Mijn zoons zijn, met hun vader, nog niet zo lang geleden  op de bruiloft van één van de jongens geweest. Het contact is er nog steeds. Hij woont niet meer in Wit-Rusland: zo'n pretje is het niet om daar te wonen.

Dit betekent: een brief voor jou....

Hè, ook weer (ont-)wennen dat ik vandaag niet naar mijn moeder ging. Tegen 4 uur gingen we naar de buren: borrelen en eten. Het was héél gezellig: we boffen met zulke lieve en leuke buren.

Om 10 uur weer thuis en op tijd naar bed: SL gaat morgen weer een dag naar Friesland. Mijn moeder komt morgen ook.