15 juli

Oh....ik schaam me diep....ik heb zó zitten soppen met bridgen, gisteravond. Het was bar en boos. Ongeconcentreerd en de laatste ronde speelden we tegen een vriendin hier uit de straat die de slappe lach om mij kreeg. Terwijl je heel stil moet zijn tijdens het spelen. Leuk was het wel, maar ook vreselijk slecht. SL had echt helemaal niets aan mij. Het bieden liep een paar keer in de soep en ook gooide ik regelmatig verkeerde kaarten op. Wij waren er heilig van overtuigd dat we laatste zouden zijn en.....dat waren we niet. Iedereen was verbaasd, we waren één na laatste....maar we hadden maar 32% gehaald terwijl je voor het fatsoen toch minstens op 45% moet zitten. Maar snel vergeten.......

Zo het een voorbode voor de dag van vandaag geweest zijn? De hele dag vochten tranen en pijn om voorrang: het was (en dat kon ik nu achteraf zeggen) een ondag. Chaos in mijn hoofd; pijn in m'n buik; mezelf machteloos voelen....hoop zo dat ik na ong. 8 maanden van alles verlost ben...gelukkig zijn er nog steeds veel meer goede dan slechte dagen. Hoop ook dat ik morgen weer gewoon naar mijn moeder kan. Ik ga nog niet naar schilderles en kan dan tegen een uur of  11 die kant op gaan. Hopelijk wordt het weer zo'n heerlijke en fijne dag als vorige week....en zijn de dagen daarna ook weer fijner dan deze dag....

Tranen van pijn en zorgen waren het voor mij. Voor de familie De Vries zijn het weer andere tranen. Wat een verdriet zal er daar zijn....als ik daar aan denk kan ik mijn ondag prima relativeren.