16 juni
Eerlijk gezegd was het een leuke en spannende wedstrijd Duitsland - Frankrijk. Van zo'n wedstrijd kan ik genieten: lekker snel en goed "in de voeten spelen". De scheidsrechter was ook niet slecht, maar ook niet goed. Zou ik dat ooit beter gedaan kunnen hebben? Nee, van z'n levensdagen niet! Dat herinnert me eraan dat ik in een grijs verleden bij de KNVB de scheidsrechters cursus (enige vrouw tussen alle mannen) gevolgd heb en die met een herexamen afgesloten heb. Dat herexamen kwam, volgens de rest van de mannen op één na, doordat ik zelf niet voldoende gevoetbald heb. Even leek het of ze medelijden met me hadden, maar dat bleken ze toch niet te bedoelen. Er was nog iemand met herexamen: ook te weinig zelf gespeeld. Het zal wel.....
In ieder geval heb ik de scheidsrechters licentie gehaald en mocht ik jeugd tot 12 jaar gaan fluiten. Vrouwelijke scheidsrechters waren toen nóg zeldzamer dan nu....Terwijl het erg leuk was om bij de allerjongsten te fluiten (soms lag er één huilend op de grond, die zich dan goed liet troosten) stonden er natuurlijk ouders aan de zijlijn.
Nou....je wilt niet weten wat die er allemaal uitkraamden...ze werden ook erg persoonlijk naar mij toe. In het begin deed ik of ik Oostindisch doof was. Geloof me, een jaartje houd je dat vol. Uiteindelijk heb ik het fluiten opgegeven: kon heel slecht tegen dat schelden, terwijl ik het fluiten voor m'n plezier deed. Dus nu maar met veel plezier voetbal kijken.
Zoenen en knuffelen zal vast nog een brug te ver zijn. Nou ja, het is wel zo dat het nog
lekkerder en fijner zal zijn als het wél weer mag/kan. Die tijd komt vast ook nog wel.




Reacties
Een reactie posten